Inspektoria św. Wojciecha Piła

„Taki jest miły mój, taki jest przyjaciel mój, córki jerozolimskie” (Pnp 5,16). Oblubienica z Pieśni nad Pieśniami pokazuje na tego, którego szukała, mówiąc: „Oto ten, którego szukam, który wyszedł z kraju Judy, aby stać się naszym bratem. Został przyjacielem tego, który wpadł w ręce zbójców: leczył jego rany oliwą, winem i opatrunkami; wsadził go na swego wierzchowca, zaprowadził do oberży, zapłacił za opiekę nad nim, obiecał zwrócić, jeśli kosztowałaby ona więcej”. Każdy ten szczegół ma swoje oczywiste znaczenie. Uczony w Piśmie kusił Pana i chciał się wywyższyć ponad innych; w swojej pysze gardził wszelką równością z innymi, pytając się: „Kto jest moim bliźnim?” Słowo wtedy mu odpowiedziało, w formie przypowieści, świętą historię miłosierdzia: opowiada drogę człowieka, napad złoczyńców, oddarcie z niezniszczalnego ubrania, rany grzechu, ogarnięcie przez śmierć połowy naszej natury (bo nasza dusza pozostaje nieśmiertelna), nieużyteczne przejście Prawa (skoro ani kapłan, ani lewita nie opatrzyli ran tego, który wpadł w ręce zbójców). „Niemożliwe jest bowiem, aby krew cielców i kozłów usuwała grzechy” (Hbr 10,4): mógł to tylko uczynić ten, który ...