Inspektoria św. Wojciecha Piła

Pierwszym znakiem miłości jest to, że Jezus dał nam swoje ciało do spożycia, swoją krew do picia: oto rzecz niesłychana, która wymaga od nas podziwu i osłupienia. Rzeczą właściwą miłości jest dawanie zawsze i zawsze otrzymywanie. Jednakże miłość Jezusa jest zarazem rozrzutna i spragniona. Wszystko, co ma, wszystko, czym jest - daje. Wszystko, co mamy i czym jesteśmy - bierze. Ogromny jest Jego głód... Im bardziej nasza miłość pozwala Mu działać, tym szczodrzej Go kosztujemy. Jego głód jest ogromny, nienasycony. Wie dobrze, że jesteśmy ubodzy, ale nie bierze tego pod uwagę. On sam staje się chlebem w nas, sprawiając, że znikają najpierw, w Jego miłości, nasze wady, winy i grzechy. Następnie, kiedy nas widzi nieskalanymi, przybywa spragniony, aby wziąć nasze życie i zamienić je w swoje. Nasze, pełne grzechów, Jego pełne łaski i chwały, przygotowane dla nas, jeśli tylko zrezgnujemy z samych siebie (Mt 16,24)... Ci wszyscy, którzy kochają, zrozumieją mnie. Obdarowuje nas łaską głodu i pragnienia wiecznego. ...