Inspektoria św. Wojciecha Piła

Żyć miłością – to dawać bez miary, I nie żądając żadnej zapłaty. Ach, daję hojnie, bo jestem pewna, Że kiedy się kocha, to się nie rachuje! Sercu Bożemu, co tryska słodyczą, wszystko oddałam – lekko biegnę teraz. Jeden skarb tylko sobie zatrzymałam: Żyć Miłością! Żyć Miłością to odrzucić trwogę, Wszelkie wspomnienie błędów przeszłości. Moimi grzechami nie jestem naznaczona, Bo je spalił ogień miłości. Boski płomieniu, o najsłodszy żarze, W Twoim ognisku wybrałam mieszkanie. I w Twoich płomieniach śpiewam nieustannie (por. Dn 3,51): „Żyję miłością!” […] Żyć miłością! – co za szaleństwo! Świat mnie namawia: „Porzuć to śpiewanie, Nie marnuj twych wonności i życia, Niech mądre będzie ich użytkowanie”. Kochać Cię Jezu, co za płodna strata! Dla Ciebie bezpowrotnie są moje wonności, Chcę zatem śpiewać, schodząc z tego świata: „Umieram z miłości!” Kochać to wszystko oddać i oddać samego siebie.