Inspektoria św. Wojciecha Piła

[Święta Katarzyna usłyszała, jak Bóg do niej mówił]: Jakże więc może człowiek sądzić, że nie będę dbał o niego, skoro stworzyłem go na obraz i podobieństwo moje. Widzi przecież, że zachowuję i żywię robaka w suchym drzewie, daję pokarm zwierzętom na polu, rybom w morzu, ptakom w powietrzu, wszystkim stworzeniom żyjącym na ziemi, zlewam na rośliny słońce i rosę, która użyźnia glebę. Wszystko zdziałała dobroć moja, aby mu służyło. Dokądkolwiek zwróci się człowiek, ku rzeczom duchowym czy cielesnym, znajduje tylko płomienną przepaść miłości mojej w wielkiej, słodkiej, prawdziwej i doskonałej opatrzności. Ale on nie widzi, bo pozbawiony jest światła i nie chce widzieć. Przeto się gorszy. Ogranicza swą miłość do bliźniego, staje się skąpy i niepokoi się jutrem, czego wzbroniła mu Prawda moja, mówiąc: „Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy” (Mt 6,34). Wyrzuca wam Ona brak ufności, wskazując na moją opatrzność i krótkość czasu. Nie ...