Inspektoria św. Wojciecha Piła

„Przyjdźcie – mówi Chrystus swoim uczniom – i uczcie się ode Mnie”, nie jak wypędzać demony mocą niebieską, ani jak uzdrawiać trędowatych, przywracać światło niewidomym czy wskrzeszać zmarłych, „uczcie się ode Mnie bo jestem cichy i pokorny sercem” (Mt 11,28-29). Oto, czego naprawdę wszyscy mogą się nauczyć ode mnie i praktykować. Ale czynić znaki i cuda nie jest zawsze potrzebne czy pożyteczne dla wszystkich i nie wszystkim jest dane. To zatem pokora jest mistrzynią wszelkich cnót, niezachwianym fundamentem boskiej budowli, wspaniałym i własnym darem Zbawiciela. Kto ją posiada, będzie mógł dokonać, bez ryzyka wyniesienia, wszystkich cudów, których dokonał Chrystus, ponieważ próbuje naśladować łagodnego Pana nie w pięknie cudów, ale w cnocie cierpliwości i pokory. Natomiast ten, który niecierpliwi się, by rozkazywać odrażającym duchom, przywrócić zdrowie chorym, pokazać tłumom jakiś wspaniały znak, może wzywać imienia Chrystusa pośrodku tych czynów; ale jest obcy Chrystusowi, ponieważ jego pyszna dusza nie podąża za mistrzem pokory. W chwili powrotu do Ojca oto jakie zadanie Jezus powierzył swoim uczniom: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali ...