Inspektoria św. Wojciecha Piła

Życie kontemplacyjne jest życiem nieba. Dzięki bowiem miłości zjednoczenia z Bogiem człowiek przekracza swój status stworzenia, aby odkryć i kosztować bogactwo i słodycz, jakimi jest sam Bóg, który je nieustannie wylewa w zakamarki ducha ludzkiego, tam, gdzie człowiek jest najbardziej podobny do godności Boga. Kiedy skupiony i kontemplatywny człowiek w taki właśnie sposób dołączył do swego odwiecznego obrazu i w tej przejrzystości, dzięki Synowi, znalazł swoje miejsce w łonie Ojca, zostaje oświecony boską prawdą. […] Ponieważ należy wiedzieć, że Ojciec niebieski, żywy bezmiar, zwraca się, w swoich dziełach, ze wszystkim, co w Nim żyje, w stronę swego Syna, jako swojej odwiecznej Mądrości (Pr 8,22nn); a ta sama Mądrość, ze wszystkim, co w Niej żyje, odzwierciedla się, w swoich dziełach, w Ojcu, to znaczy bezmiaru, z którego wyszła. Z tego spotkania wyłania się trzecia Osoba, która stoi między Ojcem a Synem – Duch Święty, ich wspólna miłość, która jest jedno z obydwoma w tej samej naturze. Ta miłość ogarnia ...