Inspektoria św. Wojciecha Piła

Boże mój, który masz upodobanie w przebaczaniu, mój Stwórco, rozjaśnij nade mną blask Twojego niedosięgłego światła, aby wypełnić moje serce radością. Nie wpadaj w gniew, nie opuszczaj mnie! Ale wypełnij mą duszę Twoim światłem, gdyż Twoje światło, mój Boże, jest Tobą. Odszedłem z drogi prawej, z drogi bożej i upadłem żałośnie; oddalając się od chwały, która została mi ofiarowana. Obdarty zostałem ze świetlistej szaty, z szaty bożej i wpadłem w mroki, spoczywam w mroku; i nawet nie zdaję sobie sprawy z tego, że zostałem pozbawiony światła… Bowiem, gdy tylko zajaśniałeś z wysoka, gdy ukazałeś się pośród ciemności, kiedy przyszedłeś na świat, o Miłosierny, gdy zechciałeś żyć wśród ludzi, tak jak oni, przez miłość do człowieka, Ty zostałeś nazwany światłością świata (J 8,12), a my, którzy nie widzimy Cię, czyż nie jesteśmy całkowicie niewidomi i najbardziej nieszczęśliwi wśród niewidomych, o mój Chryste? Jednakże Ty, który jesteś cały dobry, dajesz nieustannie dobra swoim sługom, tym, którzy widzą Twoje światło. Ten, kto Ciebie posiada, posiada w Tobie wszystko. Spraw, by nie brakowało mi Ciebie, Panie!, abym nie był pozbawiony Ciebie, Stwórco! Abym nie był pozbawiony Ciebie, Miłosierny, ja, uniżony obcy... Proszę Cię o to, umieść mnie ...